Spray Station trekt door Sint-Truiden en deelgemeenten

Meer dan een graffitiworkshop: waarom projecten zoals Spray Station belangrijk zijn voor Sint-Truiden.

Wie de voorbije weken langs de abdijsite wandelde, zich nu in Aalst bevindt of binnenkort passeert in  Brustem of Wilderen, zal hem ongetwijfeld opmerken: een zeecontainer vol kleur, creativiteit en nieuwsgierige blikken. Spray Station trekt de komende maanden door Sint-Truiden en haar deelgemeenten en nodigt inwoners uit om samen met professionele kunstenaars graffiti te ontdekken. Je zou het kunnen afdoen als een leuke zomeractiviteit. Maar dan mis je de essentie. 

De waarde van een project als Spray Station zit niet alleen in het eindresultaat. Ze zit in wat onderweg gebeurt. Een kind dat iets nieuws leert. Jongeren die samen een muur vormgeven. Buren die elkaar ontmoeten tijdens een workshop. Een vereniging die haar dorp plots op een andere manier beleeft. Cultuur wordt hier geen afgewerkt product dat je consumeert, maar iets waaraan je zelf mee bouwt. Dat is een fundamenteel andere visie op cultuur.

Te vaak beperken we cultuur tot een voorstelling, een tentoonstelling of een concert. Uiteraard blijven die belangrijk. Maar even belangrijk zijn initiatieven die mensen zélf laten creëren, die drempels verlagen en cultuur letterlijk naar de mensen brengen. Niet iedereen stapt spontaan een cultuurcentrum binnen. Veel meer mensen nemen wel deel wanneer cultuur hun straat, plein of dorpskern bereikt.
 
Volgens schepen van Cultuur Katrien Bomans schuilt precies daarin de kracht van Spray Station.
“Cultuur wordt pas echt waardevol wanneer mensen er zelf deel van uitmaken. Spray Station brengt creativiteit letterlijk tot bij onze inwoners. Jong en oud krijgen de kans om samen iets op te bouwen en elkaar te ontmoeten. Dat het project ook door onze deelgemeenten trekt, maakt het extra sterk. Cultuur mag geen postcode kennen.”
Voor WOW raakt dit project aan verschillende overtuigingen die we al jarenlang uitdragen. Wanneer een initiatief bewust kiest om niet alleen in het centrum neer te strijken, maar ook halt houdt in Aalst, Brustem, Wilderen en andere deelgemeenten, dan bewijst het dat dorpen niet mogen wijken. Leefbaarheid stopt niet aan de stadsring. Ook daar verdienen mensen ontmoeting, cultuur en publieke ruimte die uitnodigt om samen te komen.
  
Wanneer kinderen en jongeren niet alleen toeschouwer zijn, maar zélf mogen experimenteren, creëren en fouten maken, dan geven we concreet invulling aan onze overtuiging dat snotbellen de toekomst zijn. Jongeren hebben nood aan vertrouwen, verantwoordelijkheid en kansen om hun talenten te ontdekken. Niet alles hoeft georganiseerd te zijn rond competitie of prestatie, ook creativiteit vormt mensen.
 
Wie de container ziet, ziet graffiti.
Wie even blijft kijken, ziet misschien vooral een stad die investeert in ontmoeting en beleving. 
En misschien is dat uiteindelijk de mooiste vorm van cultuur.